ای تو که گرفتی خواب من گرفتی زمن جان من

جز تو من جائی ندارم دیگه رویایی ندارم

خستم ز دست اسیاب گردان دنیا که مرا بیگانه کرده

زتو و دل خوشیهام جدا و مرا در  غربت دیوانه کرده

اخر حتی گر ز زندگانیم لهضهئ باقی ماند

می شتابم تا ببوسم خاکت تا که جان دهم و بشم هلاکت

يک شعر با رديف تو، تنها براي تو

 تنها براي پاکي بي ادعاي تو

حالا درست مصرع سوم تويي ومن

 با يک سبد ترانه پر از خنده هاي تو

آن سو کنار پنجره گل مي دهد هنوز

گلدان شمعداني من در هواي تو

وقتي عبور مي کني از آسمان شب

 گويي ستاره مي چکد از رد پاي تو

بايد حروف شاعري ام را رفو کنم

 شايد شبيه شعر شوم با صداي تو

 بايد که هفت بار طوافت کنم و باز

 ايمان بياورم به خودم و خداي تو

دنيا بدَاست بي تو مکان بدي شدَه است

اي صاحب زمانه ! زمـان بدي شدَه است   

حتّي پيــامي از تــو به اينــجا نمـي رسد

بعد از تو باد ، نامه رسان بدي شدَه است

برگـــرد تا هـــواي زميـــن را عــوض کني

حالا که نيستي خفقان بدي شدَه است

حالا که نيستي همه ساکت نشسته اند

حتـــي زبـان شــعر، زبان بدي شدَه است

ساعت  ، به سرعت  و نگران پيش مي رود

اين تيــک تــاک ها هيجان بدي شدَه است

دســـت مرا بـــگير که يـــخ زد بـــدون تــو

جــــان مــــرا بگير که جان بدي شدَه است!

یه روز از عشق تو مستم یه روز از زندگی خسته یه روز دستت توی دستم یه روز بار سفر بسته ....عشق عشق

عشق کی قدرتو می دونه عشق عشق عشق از دستت دلم خونه ....یه روز با تو یه روز تنها یه روز بیگانه ایم با

هم تو این دنیای وا نفسا آخه دیوانه ایم ما هم .....عزیز دل شکسته ام خدا داده ما رو به هم خدایی که وفا داره

پناه هر گرفتاره خدایی که دلم آورد خدایی که تو رو آورد

اینم یکی از شعرهایی که یه عزیزی برام همیشه مینویسه فدااااااااااااااااتتتتتتتت                      

 دوخط غزل بنويسم، اگر امان بدهي

 فقط برابر يک پلک اگر زمان بدهي

 به يک نگاه خودت سرنوشت شوم

مرا بگيري از قفس و دست آسمان بدهي

 توان حرف زدن را بگيري از لبهام و با مسيح لبانت دوباره جان بدهي

 و از دوچشم خودت.کاسه هاي شيروعسل به اين مسافر خسته کمي توان بدهي

 که عشق چيز بدي نيست‌ را خود تو نشان مردمِ دلواپسِ جهان بدهي

 نياز نيست جواب سلام هاي مرا .... فقط

همين که برايم سري تکان بدهي

 بس است تا غزلي نذر چشمهات کنم

 مگر دوباره به من روي خوش نشان بدهي